Η πατριαρχία τους λέει διαρκώς -μεταξύ σοβαρού και αστείου-πως οι γυναίκες είναι πονηρές, ύπουλες, ψεύτρες, άπιστες, εκμεταλλευτριες, χειριστικές, κάργιες, άκαρδες, σκύλες, υποκρίτριες, αχορταγες. Η πατριαρχία τους λέει ότι οι γυναίκες είναι υπεύθυνες για την ευτυχία τους αλλά και ότι​ υπάρχουν για να τους βασανίζουν, να τους τυρανναν, να τους κάνουν τη ζωή δύσκολη, να τους πρήζουν, να τους βάζουν τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι, να τους βάζουν στο βρακί τους, να τους ζαλίζουν με την γκρίνια τους, να τους τσακίζουν την αυτοπεποίθηση με την απόρριψή τους, να τους​ προσβάλλουν "βγάζοντας γλώσσα", να τους "ρίχνουν παντόφλα" όποτε τους κάνουν παρατηρηση. Η πατριαρχία δεν υπαγορεύει στους άντρες να γίνουν βίαιοι με τις γυναίκες τους, τους πιπιλίζει​ όμως από νωρίς το μυαλό πως η γυναίκα οφείλει να είναι υπάκουη, πιστή, προσηνης, να τους κανακεύει, να τους μαγειρεύει, να τους προσφέρει πάντα ψυχολογική υποστήριξη, να μην έχει απαιτήσεις -γιατί τότε είναι άπληστη, high-maintanance, κουραστική, εγωίστρια-​ αλλά μόνο να δίνει. Η πατριαρχία δεν προστάζει τους άντρες να δείρουν την γυναίκα τους μέχρι θανάτου, τους κάνει όμως συχνά να συσσωρεύουν τόσο άχτι, τόση εκδικητική μανία για τις γυναίκες οι οποίες δεν εκπληρώνουν τις πατριαρχικές υποσχέσεις​ που αναπόφευκτα πολλοί καταλήγουν να κάνουν ακριβώς αυτό γιατί δε βλέπουν τη γυναίκα παρά σαν μία χαλασμένη συσκευή που​ την ταρακουνας και κλωτσάς​ μέχρι να πάρει μπρος.